NeuroCare Grid: stygmergiczna architektura wieloagentowa oceniona za pomocą heurystyki NeuroCare-H do dynamicznego planowania zabiegów chirurgicznych Autorzy: Kristijan Cincar, Victoria Iordan, Florentina Anica Pintea Streszczenie: Dynamiczne planowanie zabiegów chirurgicznych musi uwzględniać niepewność co do czasu trwania procedur, przyjęcia pacjentów w trybie nagłym, niedostępność zasobów oraz konkurujące ze sobą cele związane z dostępnością świadczeń i obciążeniem pracą. W artykule przedstawiono NeuroCare Grid – wieloagentową architekturę planowania, koordynowaną za pomocą interpretowalnego, wielokanałowego pola stygmergicznego – oraz oceniono NeuroCare-H, jej deterministyczną implementację heurystyczną. W opisanej 30-dniowej symulacji zdarzeń dyskretnych, obejmującej 500 syntetycznych przyjęć, z których 15,2% stanowiły przypadki nagłe, NeuroCare-H osiągnął odsetek zaplanowanych zabiegów wynoszący 92,47% ± 1,92%, czas oczekiwania w przypadkach nagłych równy 0,01 ± 0,01 dnia oraz wykorzystanie sal operacyjnych na poziomie 98,18% ± 1,20%. Odpowiednie wyniki metody FCFS (obsługa według kolejności zgłoszeń) wyniosły 87,68% ± 1,02%, 0,40 ± 0,11 dnia oraz 94,65% ± 1,96%. Wszystkie trzy porównania oparto na 30 sparowanych ziarnach losowych, a różnice pozostały istotne statystycznie po zastosowaniu korekty Holma (p < 0,00001). Przewaga NeuroCare-H nad FCFS pod względem skuteczności planowania utrzymywała się również po zwiększeniu obciążenia do dwu- i trzykrotności poziomu wyjściowego. Jednak planowanie oparte na pilności przypadków prowadziło do mniej równomiernego rozkładu czasów oczekiwania: współczynnik Giniego wynosił 0,63 dla NeuroCare-H wobec 0,36 dla FCFS. Usunięcie pola nieznacznie zwiększyło odsetek zaplanowanych zabiegów z 92,47% do 92,81%, ale pogorszyło współczynnik Giniego z 0,63 do 0,70. Zastąpienie pola wielokanałowego zagregowaną wartością skalarną nie przyniosło wykrywalnej różnicy. W odrębnym eksperymencie z wykorzystaniem metody bootstrap, opartym na 37 przyjęciach chirurgicznych z ogólnodostępnego zbioru MIMIC-III Demo, udział przypadków nagłych wzrósł do 78,4%, a różnica w odsetku zaplanowanych zabiegów między NeuroCare-H a FCFS przestała być istotna statystycznie (p = 0,13). Wyniki te ustanawiają odtwarzalny punkt odniesienia dla oceny heurystyk w ramach opisanego symulatora i wskazują na konieczność zewnętrznej walidacji w rzeczywistych warunkach organizacyjnych przed zastosowaniem klinicznym.