Etyczne wykorzystanie sztucznej inteligencji w szkolnictwie wyższym: studium przypadku studentów kierunku systemy informacyjne zarządzania Autorzy: Nedime Karasel, Zehra Altınay, Muhammet Berigel Streszczenie: Niniejsze badanie analizuje szczegółowo, w jaki sposób studenci definiują i uzgadniają zasady etycznego wykorzystywania sztucznej inteligencji w szkolnictwie wyższym w różnych kontekstach pedagogicznych. Koncentrując się na studentach kierunku systemy informacyjne zarządzania na Karadeniz Technical University, autorzy badają wykorzystanie sztucznej inteligencji na zajęciach technicznych, teoretycznych i projektowych oraz sposób wyznaczania granic etycznych w zależności od celu jej użycia. W badaniu zastosowano jakościowe podejście oparte na studium przypadku. Dane zebrano za pomocą częściowo ustrukturyzowanych wywiadów ze studentami studiów pierwszego stopnia, a następnie poddano refleksyjnej analizie tematycznej. Wyniki pokazują, że studenci nie oceniają etyczności korzystania ze sztucznej inteligencji na podstawie sztywnych reguł czy zakazów instytucjonalnych, lecz kierują się oceną uwzględniającą kontekst, cele uczenia się, własny wysiłek, odpowiedzialność i rodzaj zajęć. Na zajęciach związanych z programowaniem sztuczna inteligencja pełni przede wszystkim funkcję asystenta technicznego, na zajęciach teoretycznych — narzędzia wspierającego procesy poznawcze, a w nauczaniu opartym na projektach — partnera w procesie twórczym. Wątpliwości etyczne pojawiają się wtedy, gdy sztuczna inteligencja zastępuje samodzielne myślenie, kreatywność lub odpowiedzialność studentów. W podsumowaniu autorzy wskazują, że etyczne wykorzystanie sztucznej inteligencji w szkolnictwie wyższym powinno być kształtowane poprzez elastyczne podejścia, uwzględniające uwarunkowania pedagogiczne i potrzeby studentów, zamiast sztywnych regulacji. Podkreślają przy tym znaczenie wspólnej odpowiedzialności studentów, nauczycieli akademickich i instytucji.